اگر اصل منبعی موجود یا در دسترس نویسنده نباشد یا نتوان به آن مراجعه کرد، از «نقل در» برای آثار فارسی و «quoted in» در آثار انگلیسی استفاده میشود. برای اینگونه منابع، نویسنده و تاریخ اصلی، درون متن و استناد به منبع دوم در فهرست منابع میآید. برای نمونه اگر استنادی از یک منبع برگرفته شده باشد، در متن چنین نوشته میشود:
In Louis Zukofsky's “Sincerity and Objectification,” from the February 1931 isuue of Poetry magazine (quoted in Costello 1981) …
استناد به منبع اصلی نیز در فهرست منابع به شکل زیر میآید:
Costello, Bonnie. 1981. Marianne Moore: Imaginary Possessions. Cambridge, MA: Harvard University Press.
نمونه برای متن فارسی:
«حمیدرضا عراقی» در کتاب «اصول بازاریابی و مدیریت امور بازار» در سال 1356 بر این نکته تأکید دارد که... (نقل در روستا، ونوس، و ابراهیمی 1383، 102).
در فهرست منابع:
روستا، احمد، داور ونوس، و عبدالحمید ابراهیمی. 1383. مدیریت بازاریابی. تهران: سمت.
نمونه برای نقل قول از یک منبع انگلیسی در متن فارسی:
«ریس باری» و «راندا براندت» در کتاب «روابط انسانی مؤثر در سازمان» در سال 1987 به این نکته اشاره دارند که... (نقل در میرکمالی 1378، 102).
در فهرست منابع:
میرکمالی، محمد. 1378. رهبری و مدیریت آموزشی. تهران: یسطرون.
نام پدیدآوران و نام منبع اصلی به زبان انگلیسی نیز در پانویس متن فارسی میآید