این نظام، فهرستی از منابع شمارهگذاری شده را به کار میبرد که در متن با شماره به آنها استناد شده است. با این روش فضای زیادی صرفهجویی میشود، اما امکان تغییرات را بدون شمارهگذاری مجدد سلب میکند. شمارههای متن میتوانند داخل پرانتز یا کروشه قرار گیرند یا به شکل شمارههای فوقانی مانند شمارة پانویسها ظاهر شوند. فهرست چنین منابعی به ترتیب اولین ظهور هر منبع در متن یا ترتیب الفبایی تنظیم میشود.