دو یا چند استناد درونمتنی در کنار هم در یک جفت پرانتز، با علامت نقطه ویرگول از هم جدا میشوند. ترتیب چنین استنادهایی به نوع منبع و ترتیب استناد به آنها یا اهمیت نسبی آنها بستگی دارد. اگر هیچیک از این قواعد به کار نروند، نظم الفبایی یا تاریخی توصیه میشود. بهجز نظمی که در شیوهنامة یک نشریة علمی خاص تجویز میشود، در سایر موارد تصمیم با نویسنده است.
(امامی و آشتیانی1366؛ فتاحی 1379؛ دیانی و داورپناه 1381)
(Armstrong and Malacinski 1989; Beigl 1989; Pickett and White 1985)
استناد به آثار بیشتری از نویسنده(گان) واحد تنها با ذکر تاریخ آنها صورت میگیرد و تاریخها نیز با علامت ویرگول از هم جدا میشوند. در جایی که شمارۀ صفحه لازم باشد، بین شمارة صفحه و تاریخ بعدی از علامت نقطه ویرگول استفاده میشود.
(دیانی 1379، 1381؛ داورپناه 1381الف، 1381ب)
(ناتل خانلری 1367، 280؛ 1370، 168؛ زرینکوب 1379، 259)
(Whittaker 1967, 1975; Wiens 1989a, 1989b)
(Wong 1999, 328; 2000, 475; Garcia 1998, 67)
