«یو. آر. ال.»ها و نقطه‌گذاری

 حرف اول پروتکل (مانند h در http) هیچ‌گاه بزرگ نوشته نمی‌شود. بزرگ‌نویسی بقیة عناصر نیز بستگی به شکل اصلی آنها در «یو. آر. ال.» دارد چرا که برخی از «یو. آر. ال.»ها نسبت به بزرگ یا کوچک بودن حروف حساس هستند و نباید بر اساس سبک خاصی ویرایش شوند. آخرین نویسة یک «یو. آر. ال.» که به یک راهنما اشاره دارد، یک خط مورب است. علائم سجاوندی دیگری که پس از «یو. آر. ال.» می‌آیند به دلیل تعلق به متن نوشتار، به آسانی قابل تشخیص هستند، بنابراین نیازی به علائم سجاوندی پس از «یو. آر. ال.» یا قرار دادن آن در کروشه نیست. هرگونه استناد درون‌متنی به یک «یو. آر. ال.» را باید در پرانتز قرار داد. کروشه‌های زاویه‌دار (<>) که در برخی از زبانهای نشان‌گذاری از جمله «اچ. تی. ام. ال.»[1] دارای معنای خاصی هستند، هرگز نباید برای محصور کردن یک «یو. آر. ال.» به کار روند.